STRONA GŁÓWNA    OGŁOSZENIA     GRUPY DUSZPASTERSKIE    KRONIKA    ROZWAŻANIA EWANGELII    KONTAKT  

  • PARAFIA
  • KANCELARIA
  • MSZE ŚWIĘTE
  • SAKRAMENTY
  • PORADNIA RODZINNA
  • GAZETKA PARAFIALNA
  • BIBLIOTECZKA PARAFIALNA
  • WARSZTATY RODZINNE
  • POLECAMY




  • Odwiedziło nas
    108834
    gości

    OKRES LITURGICZNY

    Pierwsza część okresu zwykłego: od poniedziałku po Niedzieli Chrztu Pańskiego do wtorku przed Środą Popielcową

    Pierwsza część okresu zwykłego w Kościele katolickim oddziela obchody Narodzenia Chrystusa od Zmartwychwstania Pańskiego. W oczekiwaniu na Środę Popielcową rozważamy trzyletnie nauczanie Chrystusa, przygotowujące nas (i Jego) do Paschy… Dominującym kolorem szat liturgicznych jest kolor zielony.

    Święta, które obchodzimy w pierwszej części okresu zwykłego, to:

    • 25 stycznia – święto Nawrócenia św. Pawła, Apostoła,
    • 2 lutego – święto Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej),
    • 14 lutego – święto świętych Cyryla, mnicha, i Metodego, biskupa, patronów Europy,
    • 22 lutego – święto Katedry św. Piotra, Apostoła.

     

    Dzień powszedni w Nazarecie

    Siedzimy, mieszkańcy Nazaretu,
    Przed domami
    I zajadamy winogrona.
    Nie umiemy żyć w utajonym czasie.
    Nasze medytacje są płytkie i krótkie
    I nie trwają dłużej od tego wieczoru,
    Który teraz zapada nad Galileą.

    Jesteśmy nie przygotowani
    Do tego, co czynimy i piszemy.
    Nasze czyny i słowa
    Są figurami rysowanymi w powietrzu.
    A jeżeli nasze drzewa obficie rodzą,
    Nie jesteśmy godni
    Ich doskonałej dojrzałości.
    Żyjemy na powierzchni naszej egzystencji
    Jak pływające ślimaki,
    Dlatego nie wzbudzimy z kamieni
    Synów Abrahamowych.

    A obok nas, za rogiem ulicy,
    W białym domu o płaskim dachu
    Czuwa czas utajony.
    Wschodzi ranek.
    Marya słyszy modlitewny głos żaren.
    Wówczas niskim, lecz przeciągłym głosem
    Wielbi Boga
    I raduje się w Bogu,
    Który łaknących obdarzył chlebem,
    Bogaczy z niczym odprawił,
    A sługę swego, Izraela,
    Przygarnął do siebie, według słów swoich,
    Wypowiedzianych do patriarchy.

    Marya krząta się po izbie
    I wzdycha z ulgą,
    Albowiem dni płyną spokojnie,
    A Jej Syn, jaskółczy Młodzieniec,
    Chodzi do synagogi,
    Czyta księgi Prawa,
    Pracuje przy warsztacie ciesielskim
    I hebluje drzewo.
    Tylko, gdy dwie deski
    Układa na krzyż
    I zbija je gwoździami,
    Marya niespokojnie odwraca głowę
    I nic nie mówi, i udaje,
    Że zmywa naczynie.

    Ale pewnego dnia
    Jezus, siedząc przy stole,
    Pogładził złotą brodę,
    Jak było w zwyczaju izraelskich młodzieńców,
    Zanim podejmowali ważne postanowienie.
    Marya zadrżała,
    Ale nie podniosła się z krzesła
    Nawet wówczas, gdy Jej Syn
    Wstał od stołu i począł w milczeniu
    Wiązać sandały u nóg.

    Po szybkim i niecierpliwym wiązaniu
    Poznała,
    Że skończył się czas
    Przygotowania.

    A my zajadamy winogrona
    I nieruchomi, jak posągi
    Fałszywych bogów, patrzymy
    Na biały dom o płaskim dachu
    I na zasłonę z palmowych liści,
    Poruszoną dłonią
    Zamyślonego Młodzieńca,
    Który poszedł
    Drogą niezabliźnioną,
    Drogą kadzidlaną,
    Drogą królewską,
    Wzbudzić
    Synów Abrahamowych
    Z kamieni.

                                                   (Roman Brandstaetter, Pieśń o moim Chrystusie, Poznań 1998, s. 31–33)















    Liturgiczna Służba Ołtarza
    Żywy Różaniec
    Chór Soli Deo
    Caritas
    Krąg Biblijny
    Domowy Kościół
    Schola
    Rodzina Szensztadzka
    Wspólnota Marana Tha
    Gaudete
    ministranci
    Rada Duszpasterska
    Apostołki Maryi
    LITURGIA NA DZIŚ
    http://niezbednik.niedziela.pl
    https://modlitwawdrodze.pl